De laatste week gaat in

Hallo allen,

er is weer belachlijk veel gebeurd in de periode tussen het vorige bericht en het huidige. Het ging met up's en down.

Het slechte nieuws is het missen van mijn iwt-beurs. Dat kwam aan gelijk ne sloophamer op ne scoutsmuur. Vooral omdat de gekregen punten onwaarschijnlijk slecht waren en iedereen er wel degelijk van overtuigd was dat die punten niet klopte met hoe/wie ik was. Er bestaan dan ook geruchten dat niet iedereen even eerlijk gequoteer wordt en we gewoon pech hebben met de voorzitter die blijkbaar systematisch tegen onze projecten is. Het maakte allessinds heel den boel van doctoreren een stuk moeilijker gezien da mijn loon voor 4 jaar kon betekenen. Dus wel een beetje balen als je door dergelijke dwaasheid je beurs mist.

Voor de rest heb ik bijna mijn laatste les van het jaar. Het ga ni simpel worden om da ook nog geleerd te krijgen tussen het werk door (dat uiteraard ook nog zijn gangetje moet gaan). Gelukkig is het redelijk intressant en zal ik er dus wel met enig enthoesiasme aan kunnen leren. In Fundamentals of AI valt nog best iets te begrijpen, dat is weer zo manieren van zoeken en waarom sommige methoden sneller zouden gaan dan anderen,... Maar Machine Learning is toch al eerder een beetje zweven omdat daar moeilijker een voorstelling van is te maken. Het is nu eenmaal niet eenvoudig om op een 2D-blad een voorstelling te maken van een scheiding in 8 dimenties met behulp van vlakken :p

Maar uiteindelijk eindigt ook deze week weer, en deze keer zelfs redelijk feestelijk. Het is dan ook kerstperiode, en net als elk jaar wordt dat gevierd met een overvloed aan lekkers, enkele geschenken en als kers op de taart veel mensen zien en ze allemaal prettige feesten wensen. Dit jaar krijgen we zelfs geschelschap van bergen, ma echt bergen, sneeuw.

Die sneeuw is ergens wel leuk, gezien het toch iets episch heeft om is een echte witte kerst mee te maken. Maar dergelijke ideën duren tot je eens probeert met de fiets van Leuven naar Lubbeek te rijden, ik kan je zeggen, het is een ware hel. Op zich is sneeuw niet echt het probleem, zolang het mooi is aangedrukt vormt dit een laag die in het slechtste geval wat oplettend rijden verreist. Het probleem zit hem in de sneeuwruimers die al de sneeuw van de weg gewoon op het fietspad deponeren. Op die manier krijgen we een ondoordringbare laag sneeuw die vergezeld wordt van verscheidene ijs-plekken. Binnen zitten en genieten van de vakantie is dus het enige dat erop zit ;)

Een eerste bericht

Welkom op deze blog.

Gezien de mateloze expantie van het Internet en de dwang om aan deze expantie te volgen, is het niet meer dan normaal dat ook ik de weg naar het bloggen dien te bewandelen. De toekomst zal echter moeten uitwijzen of de sociale druk en de dwang naar het verspreiden van kennis en informatie, wel geschikt is om aan de tedere ziel die mijn lichaam bewoond te worden gevoed.

Om toch het 1 en ander nuttig in dit bericht te verwoorden zal ik kort vertellen met wat ik bezig ben. Zo ben ik momenteel bezig aan het coderen van een windowing systeem voor het zoeken van extrema in afbeeldingen (in horizontale richting wel te verstaan, anders konden we werken via een eenvoudige branch-and-bound methode, die trouwens geregeld wordt aangewend bij het detecteren van personen of andere objecten in afbeeldingen, zie voor meer informatie hierover in de paper van Christophe H. Lampert die deze methode inzet voor de detectie van personen op een snellere wijze dan de klassieke sliding-window approach). Het principe van de windowing methode die ik uitwerk is redelijk eenvoudig, doch concentratievergend. Zo stootte ik al na het coderen van 3 regels op een eerste uitdaging, Namelijk dat niet elk window een extrama dient te detecteren en er dus meer dan enkel een integer dient terug te komen uit de functie (ik hoor je al denken "hmmm, here is some sophisticated change-by-ref approach voor nodig", wat natuurlijk niet zo zeer waar is. Het kan namelijk ook met een eenvoudige approach en het gebruik van by-ref is ook totaal niet nodig gezien we met een gelimiteerde zoekruimte werken en dus evengoed een vaste waarde als "FOUT" kunnen beschouwen. Doch blijven we met het probleem zitten dat de maxima van een eender window dient te worden doorgegegeven naar latere windows en dus steeds een overkoepelende functie dient te worden geschreven.

Ge ziet, belachlijk veel te vertellen over code die nog niets eens bestaat en waar de lezer ook geen knijt aan heeft.

Tot zover mijn eerste bericht.