Welkom op deze blog.
Gezien de mateloze expantie van het Internet en de dwang om aan deze expantie te volgen, is het niet meer dan normaal dat ook ik de weg naar het bloggen dien te bewandelen. De toekomst zal echter moeten uitwijzen of de sociale druk en de dwang naar het verspreiden van kennis en informatie, wel geschikt is om aan de tedere ziel die mijn lichaam bewoond te worden gevoed.
Om toch het 1 en ander nuttig in dit bericht te verwoorden zal ik kort vertellen met wat ik bezig ben. Zo ben ik momenteel bezig aan het coderen van een windowing systeem voor het zoeken van extrema in afbeeldingen (in horizontale richting wel te verstaan, anders konden we werken via een eenvoudige branch-and-bound methode, die trouwens geregeld wordt aangewend bij het detecteren van personen of andere objecten in afbeeldingen, zie voor meer informatie hierover in de paper van Christophe H. Lampert die deze methode inzet voor de detectie van personen op een snellere wijze dan de klassieke sliding-window approach). Het principe van de windowing methode die ik uitwerk is redelijk eenvoudig, doch concentratievergend. Zo stootte ik al na het coderen van 3 regels op een eerste uitdaging, Namelijk dat niet elk window een extrama dient te detecteren en er dus meer dan enkel een integer dient terug te komen uit de functie (ik hoor je al denken "hmmm, here is some sophisticated change-by-ref approach voor nodig", wat natuurlijk niet zo zeer waar is. Het kan namelijk ook met een eenvoudige approach en het gebruik van by-ref is ook totaal niet nodig gezien we met een gelimiteerde zoekruimte werken en dus evengoed een vaste waarde als "FOUT" kunnen beschouwen. Doch blijven we met het probleem zitten dat de maxima van een eender window dient te worden doorgegegeven naar latere windows en dus steeds een overkoepelende functie dient te worden geschreven.
Ge ziet, belachlijk veel te vertellen over code die nog niets eens bestaat en waar de lezer ook geen knijt aan heeft.
Tot zover mijn eerste bericht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten